من می جستم گوشه یی از بهر ِفراغ // هر روز و شب ام گرفته در دست، چراغ

نی! یافت نشد هر چه که گشتم امّا // اینک گیرم از قدح ِباده سراغ

به نظر ِشما وجه ِمشترک ِاین کشور، این دنیا با زندان چیه؟ چه فرقی با هم

 دارند؟! زندان رفتن درد داره؟! تو خونه که نشستیم با زندان فرقی داره؟!

نظرات ِتونو اگر خواستید تو کامنتایی که می گذارید بنویسید.

این مومنی یِ ریایی ام را به کنار // بگذارم و بندم به کمر هم، زُنّار

کاین حال ِپریشانی و اندوه و بلا // خوب دانم که بیاید از بُن ِدین، به بار

این محبس ِتنگ ِابدی ما را بس // کاین مُلک، دوصد طعنه زَنَد بر محبس

از هدهد ِخوش محضر ِعطّار، اثر // نَبوَد و پُر است، آسمان از کرکس

مگه چیه خب؟ عیده دیگه!

در باب ِآن چه که تلویزیون در نوروز داشت و آن چه که نداشت

روزنامه یِ روزان/پنج شنبه ۲۰/۱/۸۸ 

پیش نوشت:

در طول ِتعطیلات ِنوروزیِ کمابیش طولانی ِما ایرانیان، سازمان ِمحترم ِصدا و سیما- که از این پس در این یادداشت به صورتی خودمانی­تر، آن را تلویزیون می نامیم- تلاش کرد تا به قول ِمعروف سنگ ِتمام بگذارد و مخاطبان ِایرانی را از پایِ انواع و اقسام شبکه هایِ ماهواره یی ِفارسی زبان یا غیر ِفارسی زبان بلند کند و پایِ تلویزیون ِوطنی ِخود ِمان بنشاند. حال ما می خواهیم ببینیم آیا واقعاً چنین کاری را توانسته اند بکنند یا نه؟ آیا تلویزیونی ها به اهدافشان رسیده اند؟ آیا اساساً
هدف ِتلویزیون ِما سرگرم کردن است یا اهالی ِآن هنوز به اهدافی دیگر فکر می کنند؟ یا مگر در عیدها چه خبر است که تلویزیون ِایّام ِعید با سایر ِزمان هایِ سال توفیر دارد؟ تلاش ِ نگارنده بر این است که به این سوالات و نیز برخی سوالات ِدیگر در چارچوب ِبخش هایی متفاوت پاسخ دهد و در آخر نتیجه یِ آن را با هم شاهد باشیم.

1- خواب هایِ بد و خواب هایِ خوش:

اگر اجازه بدهید می خواهم شما را ببرم به حدود ِبیست تا بیست و پنج سال ِپیش و هرچند برایِ برخی نیاز به یادآوری گذشته ها نیست؛ امّا لا اقل نسل هایِ بعد از دهه یِ شصت باید بدانند حوالیِ تلویزیون ِآن زمان چه خبرهایی بوده و بدانند که وقتی ماهواره یی هنوز درکار نبود، تلویزیون برایِ مخاطبان اش چه داشت.

فکر می کنم خیلی ها بتوانند تصویری را که من می خواهم مجسّم کنند؛ دو شبکه یِ تلویزیونی با ساعات ِپخش محدود و برنامه هایِ محدودتر، تفریح ِخانواده ها منتظر شدن و تماشا کردن ِ
نسخه یِ ناقص ِفیلم ِ«شعله» و تعقیب کردن ِسریال ِ«آینه» یا شاید هم کارهایِ متوسّط ِدیگری
مانند ِ«سربداران» و «کوچک ِجنگلی»، کودکان ِمنتظر برایِ دیدن ِ«پینوکیو» به روایت ِواحد ِ
دوبلاژ ِسیما و همین طور برایِ  «نل»، «گالیور»، «حنا» و ...(که شاید بتوان گفت در آن دوره
وضع ِخردسالان از همه بهتر بود)، و نهایت ِخوش­بختی ِجوانان هم انتظار کشیدن برایِ چند دقیقه فوتبال ِاروپاییِ بیات شده، در میان ِحرف هایِ تو در تویِ مجید ِوارث و بهرام ِشفیع و اسب سواری و شنا و دو و میدانی و ... و بسیاری صحنه هایِ دیگر که برایِ دهه یِ شصت عادی بود و برایِ الآن که بیست سال ِبعد اش باشد، غیر ِعادی.

غم­نامه­یِ نسلی سوخته

دوازدهم ِفروردین ِ1388

آی پدرا! آی مادرا!

تموم شده دور ِشما

آی پدرا! آی مادرا!

اگه یه روزی پرسیدیم از شماها که :

- «این چه وضعیه که ساختین واسه ما؟»

چه جوابایی می­خواین بدین؟ اون وقت می­خواین چی کار کنین؟

جواب ندین؟ حاشا کنین؟ فرار کنین؟

 ما می­دونیم جواب چیه؛ پس راست بگین؛

که هرچی هم ما می­کشیم تو این روزا

از دروغ و ریا و کذب ِآدما ست

دیگه نه حتّا تویِ هیچ قصّه­یی ام نیس که بگه:

- «زمین پر از صلح و صفاست! اینا همه لطف ِخداست! ارثیه­یِ من و شماست!»

نه دیگه نیس تموم شده قصّه­های دل خوش­کُنَک!

دیگه نه حتّا نمی­خوایم اسم ِشونو بیاریم و یاد کنیم تو این روزا!

حقیقتایِ اون زمان الان شده رویا و خواب ِگول­زَنَک!

آی پدرا! آی مادرا!

تموم شده دور ِشما

آی پدرا! آی مادرا!

صدایِ نسل ِما می­گه:

- «بیش­تر ِاین بدبختیا، میوه­یِ تاریک ِگذشته­یِ شماست»

نه این­که ما بی­تقصیر ایم ولی باید بگم که باز

هرچی باشه حالامون آینده­یِ نزدیک ِگذشته­یِ شماست

تمام چیزایی که کابوس ِشباتون ام نبود

حقیقت ِزنده­گی­یِ تمام ِهم­نسلایِ ما ست

باز ام می­خواین سکوت کنین؟ عیب نداره

کاشکی فقط سکوت باشه راه ِچاره

آی پدرا! آی مادرا!

تموم شده دور ِشما

آی پدرا! آی مادرا!

اصن گذشتیم ازتون؛ از هرچی که بوده و هست الان بین ِشما و ما

فقط شما رو به خدا با این سکون و سستی و سکوت ِتون

نخواین دیگه که ما و هم نسلایِ ما ساکت بشیم مثل ِشما

اگه شما می­خواین که جبران بکنین گذشته رو

اگه می­خواین کمک کنین به ما تو روزگار ِنو

اگه می­خواین آسمون ِآبی رو باز با چشماتون خوب ببینین

 اگه می­خواین گواه ِهستی­یِ دوباره­یِ گل و شقایق و سرو باشین

سکوت که راه ِچاره نیست! هم­راه و یار ِما بشین!

سکوت که راه ِچاره نیست! هم­راه و یار ِما بشین!

آی پدرا! آی مادرا!

تموم شده دور ِشما

تموم شده دور ِشما

حالا دیگه دور، دور  ِماست

شب ِما رو به انتهاست

شب ِما رو به انتهاست

سلام. سال ِنو رو به همه تبریک می گم و الا آخر و از جور حرفا ...

فعلن به عنوان ِاولین پست ِسال ۲۵۶۸ به همین دو رباعی بسنده می کنم :

از روز  ِازل، تمام  ِما شاه شدیم // از ابر برون آمده و ماه شدیم

با سر به کف ِزمین فتادیم کنون // مردیم و چو جغد ِشوم ِشب گاه شدیم

*         *          *

پیر می گفت : جوان قدر نه این دنیا را // زهر ِامروز بود بِه شِکر ِفردا را

جعد ِیار و می ِناب و رود و دیدار ِبتان // ارزد این بیش، دو صد نعمت ِآن عقبا را

پی نوشت ِ۱ (یک روز بعد از پست ِاصلی) :

۱- دانلود ِ" دو تا چشم ِسیا داری" با صدای ِزنده یاد "بیژن ِمفید"

ترانه سرا و آهنگ ساز : بیژن ِمفید

دانلود ِ"متن ِترانه"

۲- دانلود "حرکت از این بیش شتابان کنیم" با صدای ِ"داریوش"

ترانه سرا : محمّد علی ی ِاصفهانی آهنگ ساز : محمّد ِشمس 

دانلود ِ"متن ِترانه"

۳- دانلود ِ"بدرخش ای الماس ِخوش تراش" (Shine on you crazy diamond)اثر ِ گروه ِ

"پینک فلوید" / ترانه سرا و آهنگ ساز: راجر واترز

خواننده گان : راجر واترز/دیوید گیلمور با هم راهی ی ِریک رایت و نیک میسون

دانلود ِ"متن ِترانه"

(این آخری به مناسبت ِقوّت گرفتن ِاحتمال ِسرمربّی گری ی ِافشین ِقطبی در تیم ِملّی ی ِایران!)

پی نوشت ِ۲:

۱- علی ی ِدایی هم انقدر کلّه شقّی کرد که به اندازه ی ِکافی دلیل برای ِاخراج اش از

فوتبال ِایران وجود داشته باشه.

۲- فعلن هیچ حرفی درباره ی ِانتخابات ندارم بزنم؛ هرکس کاری داره می تونه به ستاد ِ

انتخاباتی ی ِ "مهدی ی ِکرّوبی" مراجعه کنه.

۳- چند نظر سنجی ی ِ جدید گذاشتم که دکور نیستن. خواهش می کنم به گزینه های ِ

مورد ِنظرتون رای بدین و اگر هم مشکلی با نظر سنجی ها داشتین کامنت بذارین.