پیش نوشت :

۱- ظاهرن ماجرای ِ آمدن ِ میرحسین ِ موسوی دارد بالا می گیرد ؛ می توانید ببینید اکبرمنتجبی 

دوست ِ عزیز و دبیر ِ اجرایی ی ِ هفته نامه ی ِ توقیف شده ی ِ "شهروند ِامروز" ، در این باره

چه نوشته است .

۲- صادق ِ محصولی با متزلزل ترین رأی ِ ممکن (۱۳۷ رأی ِ مثبت / ۱۱۲ رأی ِ مخالف / ۲۰

رأی ِ ممتنع) وزیر ِ کشور شد ؛ انگار نماینده گان عجله داشتند تا ساکن ِ ساختمان ِ فاطمی

را زود مشخّص کنند ؛ شاید برای ِ این که استیضاح ِ کردان ، تمام ِ نیرویشان را تحلیل برده بود !

 و دیگر شوقی برای ِ " گیر دادن " نداشتند ! البته دیگرانی بودند که " گیر" های ِ لازم را بدهند؛

 در این رابطه ، بخوانید :

نامه ی ِ برخی فرماندهان ِ جنگ در ارتباط با محصولی ، خطاب به نماینده گان ِ مجلس

همسر ِ شهید باکری از نماینده گان خواست به محصولی رأی ندهند

۱- تا حالا عاشق شدین ؟ این یکی از اون آهنگ هاییه که باید باهاش عاشق شد :

دریافت ِآهنگ ِ" ماه در میاد " با صدای ِ " مارتیک "

دریافت ِ متن ِ ترانه ی ِ " ماه در میاد " سروده ی ِ " مسعود ِ فردمنش "

۲- یک آهنگ ِ دیگه از مارتیک که قبل از مارتیک و بعد از اون خیلی های ِ دیگه هم خوندن از

 جمله : پوران (اولین خواننده ی ِ این ترانه) ، شهرام شب پره ، اندی و کورس و ............ ؛

هرچند که از نظر ِ من از همه ی ِ این اجراها دل نشین تر اجرای ِ مارتیکه :

دریافت ِ " نیلوفر" با صدای ِ "مارتیک"

دریافت ِ متن ِ ترانه ی ِ "نیلوفر" سروده ی ِ "اسماعیل ِ نوّاب ِصفا"

۳- فکر کنم خیلی ها باشن که تا حالا والس نرقصیدند ؛ بعد از انقلاب تولید ِ آهنگ های ِ والس ِ

 شیک و قابل رقص در مجالس ِ رسمی خیلی کم شد ؛ قبل از انقلاب کسانی مثل ِ عارف ، تولید

 کننده ی ِ این نوع آهنگ ها بودند که الآن نیستند ؛ امّا مهران ِ مدیری گویا جدیّت زیادی در

پرداختن به این گونه ریتم های ِ والس ، تانگو و ..... دارد . پس می توانید به " مسافر (از روی ِ

 ساده گی) " با صدای ِ او ، ترانه یی از " دکتر افشین ِ یداللهی "، آهنگ سازی ی ِ " فردین ِ

 خلعتبری " و تنظیم ِ " مرحوم بابک ِ بیات " گوش بدهید . 

دریافت ِ " مسافر " با صدای ِ " مهران ِ مدیری "

دریافت ِ متن ِ ترانه ی ِ " مسافر " از " افشین ِ یداللهی "

بخش ِ 1 :

همیشه این آهنگ رو فقط از زبون ِ داییم می شنیدم تا این که پارسال پیداش کردم و از روی ِ

صفحه پیاده شد . توصیه می کنم حتمن بشنوید . آهنگ ِ زیبایی است از

"جان دنور (John Denver)" که نام اش هست "آهنگ ِ آنی (Annie's Song)" .

اول ِ ترانه هم این گونه شروع می شه :

You fill of my senses / Like a night in the forest 

 Like a mountain in spring-time / Like a walk in the rain

و .....................................

دریافت ِ Annie's Song اثر ِ John Denver

دریافت ِ متن ِترانه ی ِ Annie's Song

قبل از نوشتن ِ این پُست ، چند حرف دارم :

۱- ظاهرن اتفاق ِ جالبی در نظر سنجی ی ِ سیاسی ی ِ این وبلاگ افتاده (کدام شخصیت ِ سیاسی الآن ، محبوب تر است ؟) و رای ِ مهندس میرحسین ِ موسوی ، به یک باره از رای ِ سید محمّد ِ خاتمی و عبدالله نوری بالا زده ! تا ببینیم چه می شود ؛ گویا نظر دهنده گان ِ این وبلاگ هم با ناطق ِ نوری کاملن موافق اند ! ببینیم که کار به کجا رسیده که وقتی اکبر ِ اعلمی می گوید احمدی نژاد کشور را سی سال عقب برده راست می گوید ؛ حالا می بینیم که همای ِ سعادت بر شانه های ِ سید ِ اهل ِ خامنه که دولت اش به دولت ِ دخالت گر در اقتصاد ، دولت ِ کوپن ها و دولت ِ سوسیالیستی ی ِ اسلامی مشهور بود ، دوباره می نشیند تا شاید عاملی باشد بر وحدت ؛ البته نه وحدت ِ ملی بل که وحدت میان ِ تجدید ِ نظر طلبان (لیبرال دمکرات های ِ اسلامی)  و محافظه کاران ِ سنتی ؛ چرا که در کشور ِ ما ، وحدت ِ ملی چیزی شبیه ِ غیر ِ ممکن است ؛ آیا به نظر شما نظام ِ فعلی ، با سلطنت طلبان و کمونیست ها و استقلال طلب ها و سنی ها و مارکسیست های ِ اسلامی ، می نشیند که مذاکره کند تا وحدت ِ ملی شکل بگیرد؟ چیزی مثل ِ وضعیت ِ لبنان ؟

۲- سینما نیاگارا (جمهوری) آتش گرفت و سوخت و ذوب شد و ............... . فاتحه ی ِ میراث ِ دیگری از علی ی ِ حاتمی خوانده شد . (شاید برخی ندانند که مالکان ِ این سینما در دهه ی ِ ۵۰ ، علی ی ِحاتمی و محمّدعلی ی ِفردین بودند که بعد از انقلاب فقط علی ماند و سینمایش ؛ بعد هم به دختر اش رسید و همسر ِ او علی ی ِمصفّا) . حالا دیگر به قول ِ محمّد ِ صالح علا بدرود با کافه آنتراکت که ذوب شده و چیزی نمانده از آن ؛ حتّا یک سندلی که برویم رویش بنشینیم . راستی نظر ِ شما چیست درباره ی ِاین که بعضی ها می گویند این ماجرا به شرکت کردن ِلیلا حاتمی و علی ی ِمصفا در پویش ِ دعوت از خاتمی برای ِ انتخابات ، ربط دارد ؟! اگر راست بگویند ، کار ِ هرکه بوده ، سید ِ یزدی را خوب می شناخته ؛ چرا که خاتمی یی که من می شناسم ، با این حرکات به جای ِ آن که تهییج شود ناراحت می شود که وای چرا به خاطر ِ من برخی در دردسر افتادند ؛ نه این که به فکر بیفتد که بیایم تا دیگر این اتفاقات تکرار نشود . هر چند گویا سیّد واقعن بنای ِآمدن دارد و این از حرکات ِ نه چندان مذبوحانه ی ِ جناح ِ مقابل - فیزیکی و غیر ِ آن - معلوم است !

خب بخش ِ اول ِ پُست ، امریکایی است ؛ آن هم از نوع ِ ناب و اصیل اش ؛ یعنی راک .

موسیقی ی ِ امریکا یک اسطوره دارد ؛ از جنس ِ خیابان های ِ نیویورک ؛ کسی که تمام ِ نسل ِ جوان ِ دهه های ِ ۶۰ و ۷۰ ِ میلادی ، به او گوش کرده اند و از او الهام گرفته اند و استعدادهایشان با صدا و شعر ِ او شکوفا شده ؛ باب دیلان .

دریافت ِ " همیشه جوان (Forever Young) " اثر ِ باب دیلان (Bob Dylan)

دریافت ِ متن ِ ترانه ی ِ " همیشه جوان (Forever Young) " اثر ِ باب دیلان (Bob Dylan)

امّا بخش ِ دوم ، چیزی جالب است برای ِ دوست داران ِ موسیقی ی ِ اصیل ِ ایران .

چهار قطعه از تک نوازی ی ِ تار ِ چهار استاد بسیار برجسته ی ِ دهه های ِ ابتدایی این قرن که به صورت ِ فایل ِ زیپ ، قابل ِ دریافت هست که مجموعه یی است خلاصه شده از مجموعه ی ِ مشهور ِ " صد سال تار " و نام ِ اساتید به ترتیب عبارت است از :

1- میرزا عبدالله ِ فراهانی2- آقا حسینقلی ی ِ فراهانی  

3- غلام حسین خان ِ درویش (مشهور به درویش خان) 4- کلنل علینقی ی ِ وزیری

در باره ی ِ این تک نوازی ها می توانم با قضاوتی جانب دارانه یک نظر ِ کوچک بدهم و آن هم این است که شور و لذت در نوازنده گی ی ِ میرزا عبدالله و آقا حسین قلی بسیار مشهود است ؛ شوری که از پدرشان آقا علی اکبر و عمو شان آقا غلامحسین ، به ارث برده اند ؛ اما درویش خان با آن که شاگرد ِ آقا حسینقلی بوده جوری دیگر می زند و صدای ِ تار اش سوزی مثل ِ سه تار دارد . اما برسیم به کلنل که زخمه هایی بسیار فنّی و تکنیکی زده اما مشخص است که حال و ذوقی در ساز نمی ریخته و تمام ِ ذوق و شوری را که در کلنل سراغ داریم می توان در آرشه کشیدن های ِ جادویی اش بر ویولن پیدا کرد . (این گونه است که به یک صورت ِ جانب دارانه به عنوان ِ یک طرف دار ِ مکتب ِ نورعلی خان ِ برومند می شود این انتقاد ِ جدی را به وزیری و پیروان اش وارد کرد که به سازهایشان ، دل نمی دادند و هم و غم شان برای ِ ویولون و پیانو و مندولین بود و نه برای ِ کمانچه و سنتور و تار )

دریافت ِ تک نوازی ی ِ تار چهار استاد

امروز یکی از دردانه های ِ آرشیو ؛ موسیقی ی ِتیتراژ فیلم ِ " میشل استروگف " :

دریافت ِ موسیقی ی ِتیتراژ ِ میشل استروگف  

« قاتل » (وصیّت نامه)

 ۲۲/۸/۸۷

هیچ می دونی تو - آره تو - قاتل ِمنی ؟ / خودتو چرا به کوچه علی چپ می زنی ؟

آره با خودتم - آره تو - با تو ام / همونی که دل نداره ، خود ِ تو ، با تو ام

هیچ می دونی تا حالا ، چند تا بدبخت مثه منو / ول کردی و رفتی و پشتِ سرت ، گفتن نرو !؟

امّا تو حتّا یه نگا  به پشت سرت نمی کنی / میری و عین خیالتم نیس که بمونی

ما می مونیم  تنها با هزار تا خاطره / اما خاطره هایِ ما زود از یاد ِتو می ره

مثه  اسباب بازی یِ شکسته ، کتاب ِخونده  / که جای ِانگشتات رویِ تنِ اون ، مونده

میندازی  ما رو دور ، تا شهرداری ببره / آخ الهی نعش کِش ، جنازه تو ببره

هیچ می دونی تو - آره تو - قاتل ِمنی ؟ / خودتو چرا به کوچه علی چپ می زنی ؟

هیچ می دونی تا حالا ، چند تا بدبخت مثه منو / ول کردی و رفتی و پشتِ سرت ، گفتن نرو !؟

خبر ِتو میشنوم  یه روز ، ای کاش زود بیاد / می شنوم تموم ِاون آرزوهات ، رفته به باد

می خواستی یه روزی ملکه ی ِ دنیا شی / ماها که پل بودیم واست ، باقی ی ِ دنیا چی ؟

آره  درسته که فعلن روی ِ خر ِ مرادی ، / بعدنا معلوم می شه دسته گل به آب دادی

فکر می کنی خوشگلی ؟ شاید جلو آینه همونی / ولی اینو همه می دونن که تو خود ِشیطونی

هیچ می دونی تو - آره تو - قاتل ِمنی ؟ / خودتو چرا به کوچه علی چپ می زنی ؟

هیچ می دونی تا حالا ، چند تا بدبخت مثه منو / ول کردی و رفتی و پشتِ سرت ، گفتن نرو !؟

می گی من فمینیستم ، باشه بگو ؛ بی خیال / حتمن ماها مردسالاریمو و عین ِدجّال

ولی این تویی که باید توی  ِروت وایساد / تویی که دادی همه چیزای ِما رو بر باد

خیلی حرفای ِدیگه من دارم ولی باز / بیت داره تموم می شه که حرفا نشه دراز

برو دیگه حسابت با کرام الکاتبینه / جات توی ِجهنم و کنار ِقاتلینه

هیچ می دونی تو - آره تو - قاتل ِمنی ؟ / خودتو چرا به کوچه علی چپ می زنی ؟

هیچ می دونی تا حالا ، چند تا بدبخت مثه منو / ول کردی و رفتی و پشتِ سرت ، گفتن نرو !؟

آره با خودِتم آره ، همونی که دل نداره ، از همه چیزا بیزاره . چیه واس چی انکار می کنی ؟ با خود ِخودِتم ، با تو ام

ای بابا با تو ام دیگه ! هُش !

« خزان ِ عشق »

۲۰/۸/۸۷

خزان ِ عشق ، مرا در گرفت و داد به باد // که از دل ِ به باد رفته ، اِی دوصد فریاد

هزار طوفان ، خیزد همی ، ز ِعشق و جنون // هزار فتنه و رعد و هزار برق و باد

هنوز ، عشق ِ من ، چو یک نسیم ، آرام است // نه خانِمان سوزنده بلای ِ صد آباد

چو برگ ِ زرد ِ ناروَن درخت ، بودم من // به سان ِ پر ، من را ، برگرفت از بنیاد

تمام ِ راه ، مرا ، زیر بُرد و باز ، زَبَر //  هزار قصّه ی ِناگفته گفت ، بر من ، باد

چو سِرّ ِ عشق ، شنیدم زِ لحن ِ جان سوز اش // زدم غریو ؛ ولی او مرا نکرد آزاد

بگفت : « تا به روز ِ بازپس ، اسیری تو // به دام ِعشق ِ او ، اگرچه سَردهی ، فریاد »

دعای ِ خویش ، به هفت آسمان ، گرفتم من // که : « نیک معشوق ام ، کاش ، حال ِمن بیناد !

کمی بگیرد رحم او و بگذرد از من // گناه کار ام ؛ لیکن ببخشد او از داد »

ندا بیامد که : « اِی فقیر ِدل داده ، // فنا بشو ، گر خواهی ، رهایی از بی داد »

ز « پریشانی» و نالانی ی ِمن ، لَختی کاست // فنا شدن ؛ رفتن سوی ِ ناکجا آباد

فیلم ِ " ۱۴۹۲ - تسخیر ِ بهشت " (زنده گی ی ِ "کریستف کلمب") رو دیدید ؟ اگر هم ندیده باشید

 حتمن موسیقی ی ِ فیلمو که از ساخته های ِ " ونگلیس " - موسیقی دان ِ یونانی که در ایران به

 اشتباه بهش "ونجلیس" گفته می شه - شنیدید ؛ ولی باز هم شنیدن اش اون هم سر ِ فرصت و نه

 از رادیو و تلویزیون ، خالی از لطف نیست .

دریافت ِ " Conquest of Paradise "

دریافت ِ متن ِ ترانه ی ِ " Conquest of Paradise "

دریافت ِ آهنگ ِ انقلاب (The Revolution) با صدای ِ کریس دی برگ (Chris De Burgh)

دریافت ِ متن ِ ترانه ی ِ انقلاب (The Revolution)

خبر ِ آخر : تموم شد . نقطه سر ِ خط .

باز هم سه شنبه رسید و این هیئت ِ نفرین شده و ملعون ِ نظارت بر مطبوعات ، ساطورشو به کار

 انداخت و سر یه عده ی ِ دیگه رو زد .

به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس :

 هيئت نظارت بر مطبوعات در جلسه امروز خود، هفته‌نامه "شهروند امروز" را به دليل

غير واقعي جلوه دادن برخي اقدامات دولت  توقيف كرد.

خب ، همان طور که دیگر همه ی ِ ما می دانیم ، باراک اوباما ، رییس ِ جمهوری ی ِ ایالات ِ متحده شد .

 و توانست با به دست آوردن ِ ۳۴۹ رای ِ الکترال ، از پیش بینی ها  (337 رای ِ الکترال) فراتر برود .

امّا آن چیزی که توجّه ِ من را ، به عنوان ِ کسی که نگاه ِ تحلیلی دارد ، جلب کرد ، پیام ِ تبریک ِ جان  

مک کین ِ شکست خورده بود که آینه یی تمام نما بود از سیاست مدار ِ مدرن بودن ؛

آن را با هم می خوانیم ( به نقل از رادیو زمانه ) :

سناتور مک کین با حضور در میان طرفدارنش در آریزونا پیروزی باراک اوباما را تبریک گفت.

مک کین گفت مردم آمریکا حرف خود را بسیار واضح زده اند. وی با تاکید بر اختلاف نظرش با اوباما تاکید

کرد که تمام تلاشش را برای کمک به اوباما به کار خواهد بست.

وی اضافه کرد که کسانی به اوباما رای دادند که امید کمتری به پیروزی داشتند. مک‌کین انتخاب یک

سیاه پوست به ریاست جمهوری را نشانه تغییرات وسیع در طول یک قرن اخیر دانست.

در حین سخنان مک‌کین تعدادی از طرفداران او از گوشه و کنار نارضایتی‌شان را با هو کردن ابراز کردند.


در پایان مک‌کین از زحمات و حمایت‌های طرفدارانش، خانواده‌اش و دوستانش که در زیر و بم این مبارزه

 همراهش بوده‌اند تشکر کرد. مک‌کین از سارا پی لین هم به خاطر تلاشش در مبارزات تشکر کرد .

انتخابات ِ آمریکا در حال ِ برگزاری است ؛ اوباما یا مک کین ؟ به هر حال ، آخرین تیرهای ِ خلاص ، در سه

جا ، بر پیکر ِ نحیف ِ جان مک کین ِ 72 ساله وارد شد :

الف- آن جایی که او ،- که همیشه شعار اش این بود که من ادامه ی ِ ریگان هستم و نه بوش های ِ پدر و پسر -

شاهد ِ حمایت ِ قاطع ِ پسر ِ ریگان و نیز رییس دفتر و سخن گوی ِ ریگان در زمان ِ ریاست جمهوری - که همه

 هم عضو ِ حزب ِ جمهوری خواه و از نو محافظه کاران هستند - از اوباما بود .

ب- آن جایی که بازهم در مقام ِ مقایسه ی ِخود با ریگان حرف زد ؛ ولی، جواب های ِ تست های ِ شخصیت

 سنجی ی ِ نامزدها بر اساس ِ متد ِ یونگ ، در آخرین روزهای ِ مبارزه ، نشان داد که مک کین ، از نظر ِ

شخصیتی به دوایت آیزنهاور ، ریچارد نیکسون و جرالد فورد شباهت دارد ؛ و در عوض ، باراک اوباما ،

دارای ِ شخصیتی مشابه ِ آبراهام لینکلن ، فرانکلین روزولت و رونالد ریگان است !

ج- در آن جایی که پزشکان ِ معالج ِ مک کین ، افکار ِ عمومی را در جریان ِ این مسئله گذاشتند که :

جان مک کین به دلیل تومورهایی پوستی که از سه سال ِ قبل به آن ها دچار شده و احتمالن نتیجه ی ِ زخم ها و

 اسارت ِ او در ویتنام است ، ممکن است تا 4 سال ِ دیگر ، زنده نماند !

و این به شدت برای ِ مردم ِ آمریکا نگران کننده بود ؛ زیرا آن ها ترسیدند که مبادا پس از مرگ ِ مک کین ،

زمام ِ امور به دست ِ بی کفایت ِ سارا پی لن بیفتد !

این یک حقیقت است که همان طور که مردم ِ آمریکا یک رییس جمهوری ی ِ در حال ِ مرگ نمی خواهند ، یک

 رییس جمهوری ی ِبی کفایت و بی تجربه هم نمی خواهند !

نظر سنجی ها نشان می دهند که اوباما ، در دو ایالت ِ سرنوشت ساز ِ اوهایو و پنسیلوانیا-که دارای ِ قشر ِ

کارگری ی ِ بسیار زیادی است- که دارای ِ ۲۱ و ۲۰ رای ِ کالج ِ انتخاباتی هستند ، می تواند حائز ِ اکثریت 

 شود و بدین ترتیب ۴۱ رای ِ الکترال ِ آن ها را ، جَزمَن ، به دست بیاورد . توجه باید داشت که این ایالت ها

همان هایی هستند که آرای ِ الکترال ِ شان ، جرج بوش را در سال ۲۰۰۰ پیروز کرد .

در هر صورت ، ما نشسته ایم و نظاره گر . الان که دارم می نویسم آرای ایالات ِ ایندیانا و کنتاکی در حال ِ

شمارش است . فردا می بینیم که آیا پیرمرد ِ شکسته ،شکسته تر خواهد شد؟  یا نه .

 اولین شماره  ی ِ دوره ی ِ جدید ِ هفته نامه ی ِ " گل آقا " ، امروز (سه شنبه) ، روی ِ دکّه ها آمد و

نویدبخش ِ خبرهای ِ خوش ِ مطبوعاتی امیدوارم باشد .

 این آقای ِ " دکتر بعد از این " کردان هم بالاخره استیضاح و برکنار شد ؛ در این ماراتن ِ چندین روزه ،

طرف های ِ بسیاری ، درگیر بودند ؛ امّا به نظر ِمن ، کردان برنده ی ِاصلی بود ؛ می پرسید چرا ؟ می گویم

 برای ِتان . برنده کردان است ؛ چون تا آخر ِ عمر - اگر نظام و یا سیاست های ِ آن ، تغییر نکند و یا این که

 کردان را دادگاهی نکنند - این حقوق ِ " بخور و نمیر " ِ وزارت را می گیرد ؛ آن هم برای ِ سه ماه وزارت 

ِ ناقابل ! علاوه بر این ها ، باید اطمینان داشت ، که همین فردا ، رییس ِ جمهوری ، یا به او ابلاغیه ی ِ ریاست ِ

یک سازمان و نهاد ِ بزرگ ، و یا یک حکم ِ مشاورت و معاونت و ... می دهد ؛ تا مبادا ! مملکت و نظام از

خدمت ِ فرد ِ خدومی چون او ، حتّا لحظه یی ، بی بهره بماند ! ضمنن ، کردان هم نفسی به راحتی می کشد که   

 " آخ جون ! انتخابات رو من برگزار نمی کنم و همه ی ِ دردسرهاش آوار می شه رو سر ِ یه بدبخت ِ دیگه " .

 و نیز ، چون تمام ِ دردسرهایش هم تمام شد که اگر وزیر می ماند ، حداقل تا 8-9 ماه ِ دیگر ادامه پیدا می کرد .

اگر شما جای ِ کردان باشید چه حسی دارید ؛ با : آبروی ِ رفته ، غرور ِ شکسته ، فرزندان ِ مورد ِ تمسخر واقع

شده در مدرسه؛ به اضافه ی ِ حقوق مادام العمر ِ وزارت ِ سه ماهه ، یک حکم ِ خدمت ِ جدید و چرب و نرم ، و

راحت شدن از دردسرهای ِ وزیر کشور بودن در سال ِ انتخابات ؟!

سلام . امشب برویم سراغ ِ اولین پست ِ موسیقی ی ِ اصیل ِ ایرانی و یک کار ِ کمیاب ، از آثار ِ

محمدرضا شجریان ؛ تصنیف ِ " جان ِعشّاق " :

شناس نامه ی ِاثر :

خواننده : محمّدرضا شجریان ؛

همراه با ارکستر ِسمفونیک ِتهران به رهبری ی ِ محمّدرضا درویشی

آهنگ ساز : پرویز ِ مشکاتیان ؛ در دستگاه ِ بیات ِاصفهان

تنظیم برای ِارکستر : محمّدرضا درویشی

شعر : حافظ

تک نواز ِپیانو : استاد جواد ِمعروفی

تک نواز ِویولون : استاد پرویز ِ یاحقی

تک نواز ِ سنتور : پرویز ِ مشکاتیان

تک نواز ِ کنترباس : مازیار ِ ظهیرالدینی

پخش از شرکت ِ دل آواز ۱۳۷۴

با کلیک بر روی ِ این عبارت تصنیف ِ جان ِ عشّاق را دریافت کنید .

با کلیک بر روی ِ این عبارت ، متن ِ غزل ِ جان ِ عشّاق را دریافت کنید .

سلام . از این به بعد تصمیم دارم مقداری از آرشیو  ِموسیقی ی ِخودم رو با شما تقسیم کنم .

پیش از این جُسته و گریخته کمی راجع به موسیقی های ِ مورد علاقه ام حرف زده ام امّا

 امیدوارم که از این به بعد ، منظّم بشه .

اولین چیزی که این جا می گذارم برای دریافت ، یکی از آثار  ِ برایان مک فادن ، آرتیست ِ

آمریکایی است ؛ به همراه ِ متن ِ انگلیسی ی ِ ترانه که به صورت ِ PDF در لینکی مجزّا قابل

ِدست رسی است .

ترانه ای که من بسیار دوستش دارم و دیگری هم که من دوستش دارم ، آن را دوست دارد .

امیدوارم از شنیدن ِ آن لذّت ببرید .

Almost here را با کلیک بر روی ِ این عبارت ، دریافت کنید .

متن ِترانه را با کلیک بر روی ِ این عبارت ، دریافت کنید .

* لطفن اگر شنیدید نظر هم بدهید ضرر ندارد .

« مَرد »

برای ِ آن مرد ، که نمی توان گفت کیست

 ۶/۸/۸۷

بازَم چراغِش روشن ، پرده هاشَم کناره  /  همه زندگیش تاریکه ، همهَ ش تیره و تاره

همیشه ی ِ خدا ، مَرد ، تمام ِ شب بیداره / هیچ وقت نشد بخوابه ، با هیشکی کار نداره

صدای ِ آهنگاشَم همهَ ش تو شب میادِش / همونی که می خونه : اگه چشمات بگن آره

صدای ِ اون کسی که تمام ِ شب می خونه / گرفتَتِش ؛ چِشاشَم ، اَبرای ِ سنگی داره

یکی دیگه می خونه از بوی ِعیدی و توپ / صدای ِ هق هق ِ مرد ، کوچه رو وَر می داره

همون می گه : کوچه ها باریکَن و بسته اَن / هی می گه به جماعت ، دیگه حوصله نداره

یه وقتایی پیش میاد ، با صدای ِ خواننده / نعره می زنه ، می خونه ، فریاد بر میاره

داد می زنه با پرخاش ، می گه به تموم ِدنیا / که قوزک ِپاش دیگه ، نای ِ رفتن نداره

اون مرد ِرو به رویی ، به چیزایی گوش می ده / که شاید توی ِاین شهر ، کسی دیگه دوس نداره

بعضیا هم می گن که این یارو کیه ؟ چش شده ؟ / نکنه که اون دیوونه س ؟ نکنه یه کم ، کم داره ؟

اما من که می دونم ، اون فقط یه نا امیده / هیچی نمیشه بهش گفت ، آخه بی چاره حق داره

یه دنیا رو می خواسته بسازه ، ولی آخرش / دنیایی ساخته نشد ، فهمید همهَ ش شعاره

امّا شاید خیلی ام مأیوس و افسرده نیست / این مرد یه کم عجیبه ، هنوز یه شوری داره

جوون نیست ؛ ولی هیچّیش مثل ِ مُسِنا هم نیست / امّا دیگه دست ِکم ، یه پنجاه سالی داره

یادش بخیر یه وقتی ، بچّه بودیم ، می گفتن /  شب ها که ما می خوابیم آقا پلیسه بیداره

این دوست ِ ما پلیس نیست ، اما هست یه برادر / مبارزه می کرده با زور و تزویر و زَر

بویِ گندمو می خونه ؛ ورد ِ زبونش جمعه س و  / یارِ دبستانی و برادر بی قراره

من یکی افسوس ِ این قضیه رو می خورم / همه چیز اون قدر بده ، هوا انقده سرده

که هیچ کسی از ماها ، نمی شه که به اون بگه ، حتّا دروغکی ، که :

زمستونت تموم شد ، تموم شده ، بهاره

یک روز ، بکردم گذر ، از گورستان // آبادتر از هزار شهر و بُستان

گفتم : عجبا ز شادی ی ِ اهل ِ قبور // پس، گیر شتاب ، سوی ِگور، ای انسان !

یک روز ، یکی آیِنه پرسید مرا // آن کیست که باشد به کمال ، از تو ، وَرا ؟

سنگی بزدم ، بشکستم آینه را // تا نفس ، بگیرد عبرت ، ز ِ ماجرا