این قصیده ای است از هزلیات شهید راه آزادی ، میرزاده ی عشقی :

" خر نامه "

دردا و حسرتا که جهان شد به کام خر // زد ، چرخ سفله ، سکه ی دولت به نام خر

خر سرور ار نباشد ، پس هر خر از چه روی ؛ // گردد همی ز روی ارادت ، غلام خر ؟

افکنده است سایه ، هما ، بر سر خران // افتاده است ، طایر دولت ، به دام خر

خربنده ی خران شده ، آزادگان دهر ! // پهلو زن است ، چرخ ، به این احتشام خر

خرها ، تمام ، محترم اند اندر این دیار // باید نمود از دل و جان ، احترام خر

خرها وکیل ملّت و ارکان دولت اند // بنگر که بر چه پایه رسیده ، مقام خر

شد دائمی ریاست خرها به مُلک ما // ثبت است بر جریده ی عالم ، دوام خر

هنگامه ای به پاست ، به هر کُنج مملکت // از فتنه ی "خواص پلید" و "عوام خر" !

آگاه ، از سیاست کابینه ، کس نشد // نبود عجب که "نیست" معیّن ، مرام خر

روزی که جلسه ی وزرا ، منعقد شود // دربار ، چون طویله شود ، ز ازدحام خر

در غیبت وزیر ، معاون ، شود کفیل // گوساله ای است ، نایب و قائم مقام خر

یارب ، "وحید ملک" (وزیر داخله) ، چرا می خورد پُلو // گر کاه و یونجه است ، به دنیا ، طعام خر ؟!

گفتم به یک وزیر که : "من ، بنده ی تو ام" // یعنی ، منم ز روی ارادت ، غلام خر

این شعر را به نام "سپهدار" (سپهدار اعظم رشتی) گفته ام // تا در جهان بماند ، پاینده ، نام خر

خرهای تیزهوش ، وزیران دولت اند // یا حبّذا ، ز رتبه و شأن و مقام خر

از آن الاغ تر ، وکلا اند ، از این گروه // تثبیت شد ، به خلق جهان ، احتشام خر

شخص رییس دولت ما ، مظهر خر است // نبود ، به جز خر ، آری ، قائم مقام خر

چون نسبت وزیر به خر ، ظلم بر خر است ، // انصاف نیست ، کاستن از احترام خر

گفتا سروش غیب ، به گوش "امین ملک" (وزیر مالیه) : // "زین بیشتر ، زمانه نگردد ، به کام خر

"سردار معتمد" (وزیر جنگ) ، خر کی هست ، جرتغوز ! // کز وی ، همی به ننگ شد آلوده ، نام خر

امروز ، روز خرخری و خر سواری است // فردا ، زمان خر کُشی و انتقام خر

به نقل از : کلیات مصور میرزاده ی عشقی / تهران / امیرکبیر / ۱۳۴۴ / صص ۴۲۵و۴۲۶

 ------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت ۱ : این آقای دکتر بعد از این کردان ! هم عجب ماجراش بیخ پیدا کرد . این هفته طبع شعر

ملت ایران و طنز قوی اون ها بازهم تولید جدید و جالبی از نوع پیامک داشت به شرح زیر :

نگار من که به مکتب نرفت و خط ننوشت // به یک اشاره ی رهبر ، وزیر کشور شد

---------------------------------------------------------------------------------------------------

پی نوشت ۲ : حاج ! علی خدابخش ، هم چنان مثل فیل مست ، زده به کاروان مطبوعات ایران و همه رو

 داره له می کنه ؛ بعد از روزنامه ی شرق ، نوبت اعتماد و سرمایه هم رسید !

اگر آن ترك شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را

هر آن كس چیز می بخشد ز مال خویش می بخشد

نه چون حافظ كه می بخشد سمرقند و بخارا را صائب تبریزی

=====================

 اگر آن ترك شیرازی به دست آرد دل ما را

به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را

هر آن كس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد

نه چون صائب كه می بخشد سر و دست و تن و پا را

سر و دست و تن و پا را به خاك گور می بخشند

نه بر آن ترك شیرازی كه برده جمله دل ها را شهریار